Αχ, αυτός ο Εαυτός σας…ο Αξιολάτρευτός σας!!!

 

Αχ, αυτός ο Άνθρωπος τι όμορφο πλάσμα. Μέσα σ’ όλα τα πλάσματα του Θεού το πιο προικισμένο!
Εσύ, εγώ, ο άνθρωπός μας! Τ’ αδέρφια, οι γονείς, οι φίλοι μας. Τα παιδιά τα πιο αγνά απ’ όλους. Οι γείτονες, οι συνεργάτες, οι άγνωστοι που συναντάμε κάθε μέρα, αυτοί που μας χρειάζονται λιγάκι παραπάνω!!!  Όλοι άνθρωποι, όλοι αξιολάτρευτοι στα μάτια μας, αν τους κοιτάξουμε βαθιά μες την ψυχή τους εκεί που ήταν αγνοί πριν τους ανοίξει η Ζωή πληγές και τους πληγώσει το μέσα τους!!! Αυτό το μέσα του καθενός που είναι ο Εαυτός του, ο Αξιολάτρευτός του!

Γιατί αν κοιτάξεις έναν άνθρωπο βαθιά, θα δεις ότι πίσω απ’ όλη την ιστορία της Ζωής του, πίσω από κάθε του βίωμα, πριν από κάθε κατάσταση…στη γέννησή του ήταν ένας Αξιολάτρευτος Άνθρωπος. Κι αυτός ο άνθρωπος είσαι Εσύ! Και με ρωτάς κι αναρωτιέσαι γιατί να μην είμαι ακόμα… Μα είσαι θα σου πω! Είναι ο εαυτός σου κι ο δικός μου και του καθενός. Και είναι αξιολάτρευτος αν τον κοιτάξεις στον πυρήνα του. Στο ξεκίνημά του, πριν τις καταιγίδες της Ζωής και τις ταμπέλες που του κόλλησαν, ένα σωρό άλλοι αξιολάτρευτοι άνθρωποι, οι οποίοι δεν το ξέραν ούτε οι ίδιοι ότι είναι! Και έχρισαν  τους εαυτούς τους κατάλληλους για να σου υποδείξουν την ταυτότητά σου. Και Ζεις, παλεύεις, ξυπνάς, κοιμάσαι και τούμπαλιν χωρίς να θυμάσαι πόσο αξιολάτρευτος άνθρωπος είσαι. Γιατί σε ξέχασες, δε σε θυμάσαι με τόσα που σου είπανε και που σε έπεισαν ότι είσαι. Και σου έδωσε και η Ζωή δύο χαστούκια… Αυτό ήτανε… Που να θυμάσαι; Και τι να ψάχνεις τώρα;

Μα αυτό να ψάχνεις και να θυμάσαι Άνθρωπέ μου,  το αυταπόδεικτο. Τη σπουδαιότητά σου, την μοναδικότητά σου, την Αγάπη για τον ένα Εαυτό σου και για όλο τον κόσμο. Γιατί δημιουργήθηκες από Αγάπη και είσαι μέσα σου γεμάτος Αγάπη. Η φύση κι ο Θεός σε δημιούργησαν ολοκληρωμένο γεμάτο ικανότητες, σοφία, δεξιότητες και συναισθήματα για να σε αγαπήσεις να σε πάρεις απ’ το χέρι και να πεις Πάμε…πάμε μπροστά να δείξουμε στον κόσμο πόσο καταπληκτικοί είμαστε…Εγώ…κι ο Εαυτός μου ο αξιολάτρευτος μου! Το Εγώ είναι η εικόνα μας, είναι το έξω μας, είναι η καθημερινότητα κι οι υποχρεώσεις μας… Μα αυτός ο Εαυτός μας… είναι αυτό το φωτεινό αστέρι, η φλόγα μέσα μας, η κάθε μας λαχτάρα, είναι η γλύκα της ψυχής μας, είναι το νερό που κυλά και ανθίζει τον εσωτερικό μας παράδεισο… Είναι η Ουσία μας! Η ουσία του κάθε Ανθρώπου!

Για ποιό λόγο είναι τόσο βαθιά κρυμμένος πολλές φορές αυτός ο Εαυτός, είναι αδύνατον να το αναλύσει κάποιος με λίγες λέξεις… Είναι όμως απαραίτητο αυτός ο Αξιολάτρευτος Εαυτός σας να βγει στην επιφάνεια!!! Γιατί; Μα για να Ζήσετε αγαπητοί άνθρωποι, να ζήσετε…να ζήσουμε όλοι αυτή τη Ζωή και να την νιώσουμε δυνατά μέσα μας…και να φωτίσει ο καθένας το αστέρι του και να πάρει το μερίδιό του στον Ουρανό του! Διότι, ΝΑΙ, ο καθένας έχει το μερίδιό του στον Ουρανό του, είναι δικό του! Και να μη σας παραμυθιάζει κανένας… Έχετε το αστέρι σας ολόδικό σας, χαρισμένο από το Θεό στον δικό σας Ουρανό!
Ψάξτε το , βρείτε το,  Φωτίστε το και Φωτίστε όλο τον Ουρανό σας. Κι έπειτα αυτό το Αστέρι θα Φωτίσει όλο σας το Είναι και όλα όσα αγαπάτε και λαχταράτε σ’ αυτή τη Ζωή.  Μα πάνω απ’ όλα θα Φωτίσει τον Εαυτό σας, τον Αξιολάτρευτό σας!

Καλή Εβδομάδα!

Με βαθιά εκτίμηση,

Μελίνα Σαριδάκη.

Latest articles