Μάνος Αποστολάκης: Δυστυχώς στην οικονομία δεν υπάρχει «από μηχανής θεός»

 
Ο Μάνος Αποστολάκης ενεργοποιείται στον τομέα του τουρισμού από το 1995. Ξεκίνησε την καριέρα του εργαζόμενος στον μεγαλύτερο όμιλο εισερχόμενου τουρισμού στην Ελλάδα, αφού ολοκλήρωσε πρώτα τις σπουδές του, ειδικευόμενος στην διοίκηση επιχειρήσεων. Τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια, δραστηριοποιείται στο επιχειρείν, με την ιδιότητα του τουριστικού πράκτορα, έχοντας δημιουργήσει την εταιρεία εισερχόμενου τουρισμού Trend Touristic Services, όπου είναι και η μητρική εταιρεία όλων των δραστηριοτήτων του. Επίσης, την τελευταία τετραετία, έχει επεκταθεί και στον χώρο των ξενοδοχείων. Μιλώντας στο bybus.gr, μεταξύ άλλων, τονίζει ότι «η άποψή μου, όπως και πολλών, άλλων σοβαρών και μεγάλων επιχειρηματιών, την οποία άποψη κι έχω εκφράσει σε πολλές τηλεδιασκέψεις με τους τουριστικούς φορείς της Ελλάδας και της Κρήτης, ήταν να προστατεύσουμε την χρονιά του 2021». Ακολουθεί ολόκληρη η συνομιλία με τον κ. Αποστολάκη.
 
Ποιος μπορεί να προσφέρει σωσίβια λέμβο στον ελληνικό τουρισμό, την ίδια στιγμή που η ψευδαίσθηση ότι «ο ιός τέλειωσε για την ώρα» καταρρέει κι αυτή;
Δυστυχώς, ο ιός δεν τελείωσε. Είναι γύρω μας κι αυτό το ξέρουν όλοι, άσχετα αν το παραβλέπουν ή το αγνοούν, λόγω έλλειψης παιδείας.Υπάρχει περισσότερη αισιοδοξία για την καλή επιδημιολογική πορεία σε κάποια νησιά, όπως είναι η Κρήτη και η Ρόδος, όπου έχει να εμφανιστεί κρούσμα εδώ και μήνες, αλλά αυτό δεν μας απαλλάσσει από την ευθύνη, που έχουμε, πρώτα απέναντι στον συνάνθρωπό μας και μετά απέναντι στον εαυτό μας. Σωσίβια λέμβος για τον ελληνικό τουρισμό, τουλάχιστον για το 2020, δεν υπάρχει. Έχουμε ήδη χάσει τα 2/3 της σεζόν και πάμε να δουλέψουμε για το 1/3, με αυτό το 1/3 να είναι σχεδόν «κουτσό» και με κίνδυνο να καταστρέψουμε και το 2021. Η άποψή μου, όπως και πολλών άλλων σοβαρών και μεγάλων επιχειρηματιών, την οποία κι έχω εκφράσει σε πολλές τηλεδιασκέψεις με τους τουριστικούς φορείς της Ελλάδας και της Κρήτης, ήταν να προστατεύσουμε την χρονιά του 2021. Αυτό θα γινόταν με το πάγωμα όλων των υποχρεώσεων του 2020. Να μην ανοίξουν, δηλαδή, τα ξενοδοχεία και να στηριχτεί το προσωπικό μέσω των κονδυλίων της ευρωπαϊκής στήριξης. Με το να ανοίξουν οι επιχειρήσεις, σε μια προβληματική σεζόν, το μόνο αποτέλεσμα που θα επιφέρουν είναι να καταστούν, την φετινή χρονιά, ζημιογόνες και οι επιχειρηματίες να αυξήσουν τα χρέη τους. Κι αυτό διότι κανείς δεν θα καταφέρει ούτε το break even να πιάσει, με αποτέλεσμα αρκετοί να δυσκολευτούν να εκπληρώσουν τις υποχρεώσεις τους, ακόμη και προς το προσωπικό που θα απασχολήσουν. Έτσι θα αναγκαστούν να αναζητήσουν  νέα κεφάλαια και δανειακές χρηματοδοτήσεις για να καλύψουν τις ζημιές. Φυσικά δε, και με τον μεγάλο κίνδυνο -αυτό που κερδίσαμε με κόπο, τόσους μήνες να χαθεί, λόγω των κρουσμάτων, που κατά πάσα πιθανότητα θα προκύψουν, με αποτέλεσμα να επηρεαστεί αρνητικά και η σεζόν του 2021.
 

Μια χαμένη, λοιπόν, σεζόν. Υπάρχουν, όμως, βιώσιμες, εναλλακτικές λύσεις, που μπορούν να συνδράμουν σε ένα μικρό, αλλά ποιοτικό βήμα;

Η σεζόν, όπως προανέφερα, δεν είναι μόνο ήδη χαμένη οικονομικά, αλλά πιθανόν να δημιουργήσει και επιπρόσθετα προβλήματα. Τα πρωτόκολλα δόθηκαν πολύ αργά. Ο κόσμος δεν έχει εκπαιδευτεί, όπως πρέπει, και τα προβλήματα διαχείρισης δεν θα αργήσουν να φανούν. Ελπίδα έχουν μόνο οι μικρές, καθαρά οικογενειακές επιχειρήσεις, στις οποίες απασχολούνται μόνο τα μέλη μιας οικογένειας. Αυτοί μόνο θα καταφέρουν να έχουν ένα θετικό αποτέλεσμα, με τον εσωτερικό τουρισμό και με τους λιγοστούς ξένους, που θα έρθουν, και θα προτιμήσουν να πάνε σε ένα μικρό κατάλυμα, αντί σε ένα πολύ οικονομικό πλέον μεγάλο ξενοδοχείο, που θα συνωστίζονται περισσότερα άτομα. Ο εσωτερικός τουρισμός, βάσει των στοιχείων προηγούμενων ετών, έχει περιορισμένη επίδραση στο σύνολο της τουριστικής κίνησης, αφού σε γενικό επίπεδο δεν ξεπερνά το 10% αυτής  και παρουσιάζεται αυξημένος μόνο τους μήνες Ιούλιο και Αύγουστο, ενώ αισθητά μειωμένος είναι τους υπόλοιπους μήνες.  
 
Πώς κρίνετε τους χειρισμούς της δυσμενούς αυτής κατάστασης; Βλέπετε την ανυπαρξία σχεδίου να «καταδικάζει κάθε προοπτική»;

Την στιγμή που αποφάσισε το κράτος να ανοίξει τον τουρισμό θα έπρεπε να είχε μεριμνήσει, βάζοντας όρους στο ποιοι θα ανοίξουν και πόσοι θα ανοίξουν σε κάθε περιοχή, κρατώντας τους υπόλοιπους στην στήριξη. Με αυτό τον τρόπο, κατά πρώτον, θα άνοιγαν μόνο οι μονάδες, που θα μπορούσαν να τηρούν τα μέτρα προφύλαξης και τα πρωτόκολλα γενικότερα και κατά δεύτερον οι λίγες αυτές μονάδες που θα άνοιγαν θα κατάφερναν να έχουν και πληρότητα με σωστές τιμές. Αυτή την στιγμή, οι τιμές έχουν πάρει την κατρακύλα, οι κρατήσεις που μπαίνουν είναι ελάχιστες, οι κλίνες που διατίθενται από όσους έχουν δηλώσει ότι θα ανοίξουν είναι πολλές κι αυτό θα μας βγει μπούμερανγκ στην τιμολογιακή μας πολιτική στο μέλλον. Άρα το σχέδιο που έχουμε, φαίνεται ότι έχει εκπονηθεί πρόχειρα και αβασάνιστα, προφανώς από την πίεση της ανάγκης και της σκέψης να ανοίξουμε με κάθε κόστος. Χωρίς να έχουν υπολογιστεί οι επιπτώσεις που μπορεί να έχουμε. Κατ΄αυτόν τον τρόπο, μεταφέρεται  στον επιχειρηματία όλο το κόστος της πιθανής ζημιάς. Χωρίς όμως να έχει την αντίστοιχη στήριξη. 

Μετά από μια σοβαρή κρίση, πώς μπορεί να εννοηθεί, εκ νέου, το μοντέλο του τουρισμού, που θέλουμε για την χώρα; 

Το μοντέλο του τουρισμού είναι δεδομένο. Δεν μπορεί να αλλάξει από την μια στιγμή στην άλλη, λόγω της πανδημίας. Οι υποδομές μας είναι τέτοιες, που δεν επιτρέπουν κάτι διαφορετικό. Η Ελλάδα βασίζεται, ως επί το πλείστον, στον μαζικό τουρισμό και σε κάποιες μορφές εναλλακτικού τουρισμού, που δεν κάνουν την διαφορά. Αυτό το μοντέλο έχουμε φτιάξει και πάνω σε αυτό κινούμαστε, προσπαθώντας, τα τελευταία χρόνια που υπήρξαν καλές -τουριστικά- χρονιές και λαμβάνοντας κάποια ευρωπαϊκά πακέτα να αναβαθμίσουμε τις μονάδες μας. Το θέμα είναι να καταφέρουμε όλοι να βγούμε από αυτήν την κατάσταση όσο πιο αλώβητοι γίνεται και να πάμε παρακάτω. Αν το καταφέρουμε αυτό, η χώρα  θα καταφέρει ξανά, μετά από κάποια χρόνια, να μπει σε τροχιά ανάπτυξης. 

Η επαφή σας, όλον αυτόν τον καιρό, με τον κόσμο που είναι συνυφασμένος με το πεδίο του τουρισμού σε ποια συμπεράσματα σας έχει οδηγήσει;
Επικρατεί έντονος σκεπτικισμός και ανασφάλεια. Σε αυτές τις δύο έννοιες συνοψίζεται -πιστεύω- η αποτίμηση της πραγματικότητας στο πεδίο τουρισμού. Υπάρχουν, βέβαια, κι αισιόδοξες φωνές ή ακόμη και υπερ-αισιοδοξες. Όμως, όπως ξέρετε, η επίλυση των προβλημάτων δεν επέρχεται κάνοντας τις επιθυμίες μας πραγματικότητα, αλλά αφού αποδεχτούμε και αξιολογήσουμε την πραγματικότητα να αγωνιστούμε με σχέδιο και σθένος να αλλάξουμε προς το καλύτερο αυτή. Γι’ αυτό κι ο κόσμος του τουρισμού σαφώς και δεν πρέπει να απογοητεύεται, αλλά και από την άλλη θα πρέπει να πορευτεί με ρεαλισμό και να αγωνιστεί για το ξεπέρασμα της κρίσης. Δυστυχώς, στην οικονομία δεν υπάρχει από «μηχανής θεός» και θα πρέπει εμείς να δουλέψουμε τις «μηχανές» και μάλιστα σε «υψηλές στροφές». 
Της Χρύσας Φωτοπούλου


Διαβάστε επίσης

Web TV