Να ερχόταν λέει κάποιος στη ζωή σου, που θα σ’αγαπούσε ακριβώς όπως είσαι!

 

Γράφει ο Τριστάνος

Να ερχόταν λέει μια μέρα, που κάποιος θα σε πλησίαζε με όμορφες προθέσεις. Να μην ζητούσε κάτι από σένα, απλά να ήθελε να σε γνωρίσει, να σε μάθει καλύτερα. Να ήθελε να κάνετε πράγματα μαζί και να σου κρατούσε το χέρι για να σε νιώθει.

Θα ρωτούσε τα πάντα για σένα, διότι θα ενδιαφερόταν για την ζωή σου. Θα μιλούσατε με τις ώρες και θα σε κοιτούσε στα μάτια, για να σε ακούει καλύτερα. Να σου έλεγε την πρώτη καλημέρα και την τελευταία καληνύχτα της μέρας και να ανανεώνατε το ραντεβού για την επομένη, σαν το πιο φυσιολογικό πράγμα!

Να έβρισκε λέει χρόνο, για κάθε φορά που θα ήθελες να τον δεις και απλά να το ζητούσες. Να προσπαθούσε λέει, να σε κάνει με κάθε τρόπο να χαμογελάς και να φωτιζόταν το πρόσωπο του, κάθε φορά που θα το πετύχαινε!

Να ταίριαζε σαν μοναδικό κλειδί, σε μια σπάνια κλειδαριά που δύσκολα ξεκλειδώνει. Να ένιωθες ότι κάθε στιγμή μαζί, αξίζει. Ότι ανέδυε μία οικεία μυρωδιά, που κάπου είχες μυρίσει και ένιωσες ασφάλεια και γαλήνη!

Να συζητούσε για το μέλλον και να έκανε σχέδια για τα πράγματα που θα μπορούσατε να κάνετε μαζί, σαν να ήταν σίγουρο ότι θα είστε μαζί για πολύ καιρό. Να είχε λέει ευγένεια και να εκτιμούσε όλους όσους εκτιμούσες κι εσύ.

Να ήθελε πολύ να τους γνωρίσει! Φαντάζεσαι, να μην ασχολιόταν καθόλου με το τηλέφωνο του και να στο έδινε να παίξεις και να δεις ότι θέλεις, χωρίς να ανησυχεί μήπως δεις κάτι που δεν πρέπει.

Να σε ρωτούσε λέει την γνώμη σου, για διάφορα θέματα της δουλειάς του και για κρίσιμες μελλοντικές αποφάσεις του.

Να του άρεσες λέει, όπως ακριβώς είσαι και να μην ήθελε να αλλάξεις τίποτα.

Να ντυνόσουν όπως σου αρέσει, να έβγαινες με όποιον θα ήθελες και να πήγαινες οπουδήποτε χωρίς να σε κατασκοπεύει και να σε κριτικάρει. Να επεδίωκε να περνάτε πολλές ώρες μαζί, χωρίς όμως να σου το επιβάλλει.

Να μπορούσες να τον πάρεις ό, τι ώρα ένιωθες τηλέφωνο, χωρίς να ενοχλείται.

Φαντάζεσαι να σου τύχαινε κάτι τέτοιο; Να ήταν κάτι διαφορετικό από ότι ψεύτικο κυκλοφορεί εκεί έξω βρε παιδί μου.

Κάτι βγαλμένο από ένα παραμύθι, που σου διάβαζαν όταν ήσουν παιδί και που μεγαλώνοντας νόμιζες ότι δεν υπάρχει. Να μην έμοιαζε σαν όλα αυτά τα καινούρια αστραφτερά δώρα, με τα εντυπωσιακά περιτυλίγματα και τη μικρή διάρκεια λειτουργίας!

Εκείνα που κάνουν θόρυβο και πάταγο μωρέ, σαν να χτυπάς άδειο τενεκέ! Να ήταν σαν τα παλιά αντικείμενα, γερά και γνήσια, που κρατάνε όμως για μια ζωή.

Για φαντάσου…

Πηγή: loveletters.gr

Web Tv