Ο σαγηνευτικός, ντροπαλός, γλυκύτατος Σεπτέμβρης!!!

 

Έτσι θα τον χαρακτήριζα τον λατρεμένο μου, γλυκό Σεπτέμβρη, αγαπημένοι μου άνθρωποι. Γιατί έχει πίσω του έναν μάγο, κλέφτη, λαμπερό Αύγουστο, με μια λαμπερή χρυσή κορώνα που μαγεύει όλο τον κόσμο. Θες τα μελτέμια του, θες τα ταξίδια του, θες ο λαμπερός του ήλιος, θες η Δύση του καλοκαιριού που κάνει όλο τον κόσμο να τον υπερεκτιμά; Είναι πολλά που κάνουν κυρίαρχο τον Αύγουστο στις καρδιές μας, μα σαν την γλύκα, την ταπεινότητα και την ήρεμη δύναμη του Σεπτέμβρη δεν υπάρχει για μένα άλλος μήνας του χρόνου!!!

Είναι μια ήρεμη δύναμη που έχει ένα βαθύ χρυσό χρώμα σαν τον απόηχο του καλοκαιριού! Σοφός, ήρεμος, διακριτικά προκλητικός σε προσκαλεί, σε παίρνει αγκαλιά σ’ ένα παγκάκι ένα ήρεμο δειλινό και σε ρωτάει: “Πες μου καλέ μου, διηγήσου μου καλέ μου Άνθρωπε τι αποκόμισες ως τώρα;” “Τι σου άφησε η χρονιά που κύλησε ως σήμερα; Πόσα διδάχθηκες; Πόσα έμαθες; Πώς ένιωσες; Τι έκανες; Τι δημιούργησες; Πόσο Φως είδε η Ψυχούλα σου μέσα στο καλοκαίρι;”.

Γιατί ήρθε η ώρα σου να πάρεις αποφάσεις. Να αφήσεις τα αχρείαστα να φύγουν, τα φύλλα της ψυχής σου να μαδίσουν, τις βάρκες που ταξίδεψες να ξεδιαλύνεις, τι θες εδώ και τι αφήνεις! Γιατί για να είναι γόνιμο το χώμα της ψυχής σου πρέπει να καθαρίσεις. Να αδειάσεις τα κλαδιά σου από τα περιττά, να ποτίσει το νερό το χώμα και να βγάλεις τους καινούργιους σου βλαστούς. Γιατί αν δεν βλαστήσουν τα κλαδιά σου με καινούργιο, δεν θα ανθίσεις, δεν θα αναπτυχθείς, δεν θα προσφέρεις νέους υγιείς καρπούς. Και τι Ζωή είναι αυτή χωρίς νέους καρπούς γεμάτους υγεία;

Γιατί αυτό είναι ο Σεπτέμβρης,  είναι η προετοιμασία μας, η πρόθεσή μας, το ξεσκαρτάρισμα. Τι είδα, τι έζησα, τι φώτισε το καλοκαίρι μου; Τι κρατάω, τι αφήνω, τι θέλω, τι μπορώ, τι λαχταρώ. Πρέπει να καθαρίσω απ’ ότι με βαραίνει, να σκάψω τη Γη της ψυχής μου και να την προετοιμάσω να δεχτεί τα πρωτοβρόχια. Να γίνω γόνιμο έδαφος για κάθε τι καλό και νέο που πρέπει να δημιουργήσω!

Και μέσα σ’ όλη αυτή τη μαγική διεργασία είναι και η όμορφη Ζωή που μας περιτριγυρίζει. Γιατί άμα δεν έχεις και εικόνες, γεγονότα και βιώματα, τίποτα από τα παραπάνω δεν σε αγγίζει. Είναι λοιπόν τα όμορφα τα δειλινά του, η ζέστη η θάλασσά του, η διστακτική εσωστρέφειά μας που μας οδηγεί στον πλούτο των συναισθημάτων μας, είναι το άνοιγμα των σχολείων – αυτή η Χαρά των παιδιών και τα παιχνίδια ξανά στο προαύλιο, οι φωνές και τα τρεξίματα, μόνο Ζωή είναι γεμάτα -, είναι η μυρωδιά από τα βιβλία που τόσες αναμνήσεις μας ξυπνούν, είναι τα ήρεμα βράδια με ταινίες στον καναπέ με τον Έρωτά μας  ή χωρίς, τα παρεάκια μας με φίλους συγγενείς και τα παιδιά μας. Είναι η ανάμνηση του καλοκαιριού, οι φιλίες μας που δυνάμωσαν κι αυτές που έπρεπε να φύγουν, είναι ένας έρωτας καλοκαιρινός που έμεινε στη Ζωή μας, είναι η οικογένεια που μαζεύει τα “σκόρπια καλοκαιρινά” της κουβαδάκια και γίνεται ξανά φωλιά γερή για τον χειμώνα! Είναι τα πρώτα  βράδια και τα πρωινά που θέλεις μια ζακέτα.

Μα το σπουδαιότερο από όλα είναι η Ζωή! Την όποια πρέπει να αγαπάς όπως κάνεις μέχρι τώρα και να αποδέχεσαι κάθε επερχόμενη αλλαγή με ευλάβεια, Αγάπη και ευγνωμοσύνη και να κάνεις πάντα το καλύτερό σου.

Καλό ευλογημένο Σεπτέμβριο αγαπημένοι μου. Καλό φθινόπωρο!

Με Αγάπη και βαθιά Εκτίμηση,

Μελίνα Σαριδάκη.

 

Latest articles